सर्वोच्चन्यायालयेन साक्षिनः विलम्बेन प्रकटिताः इति उद्धृत्य हत्या-दोषमुक्तिं समर्थितम्।

सर्वोच्चन्यायालयेन परीक्षणं कृतम् यत् साक्षी-साक्ष्यं, पुनःप्राप्तिं च सहितं परिस्थिति-साक्ष्यं, युक्तियुक्त-सन्देहात् परं दोषसिद्धिं धारयितुं पर्याप्तम् अस्ति वा इति।

कः चिन्तितः अस्ति? अपीलकर्ताः हिमाचलप्रदेशराज्यम्; प्रत्यर्थीः वरिन्दर् वर्मा तथा देवराजः; न्यायपीठः न्यायमूर्तिः मनोज मिश्रा तथा न्यायमूर्तिः विजय् बिष्णोय् च।

न्यायालयः किं निर्णयम् अकरोत्?

• सर्वोच्चन्यायालयेन हिमाचलप्रदेशराज्येन दाखिलं आपराधिक-अपीलं निराकृतम्।
• न्यायालयेन उच्चन्यायालयस्य प्रतिवादिनः वरिन्दर् वर्मा, देवराज् च निर्दोषान् इति निर्णयः समर्थितः।
• न्यायालयः मुख्यसाक्षिनां (पि. डब्ल्यू.-2 तथा पि. डब्ल्यू.-3) साक्ष्यं, दोषपूर्ण-परिस्थितिं विलम्बेन प्रकटयितुं, दृढीकरणस्य अभावस्य च कारणात् अविश्वसनीयम् इति ज्ञातवान्।
• न्यायालयेन रक्त-दागयुक्तानां वस्त्राणां, काष्ठ-दण्डानां (दण्डाः) च पुनः प्राप्तिः'मञ्च-व्यवस्थापितः कृत्रिमः च'इति वर्णितः, यतः बन्धनात् अनन्तरं दिनत्रयं विलम्बः अभवत्, साक्षिनां स्वभावः च आसीत्।
• सर्वे प्रलंबिताः आवेदनपत्राणि, यदि सन्ति तर्हि, निष्कासिताः।

अपि च दस्तावेजे।

• न्यायालयः अवदत् यत् नरहत्यां रात्रौ प्रत्यक्षदर्शिनां विना अभवत्, तथा च फोरेंसिक्-प्रमाणानि सूचयन्ति यत् मृतः बहुमात्रायां मद्यपानं कृतवान् आसीत्, येन पतने वा कलहस्य वा सम्भावना उद्घाटिता आसीत् इति।
• न्यायालयेन उद्घाटितं यत् पक्षकाराणां मध्ये शत्रुता सत्सु अपि, मृतस्य आत्मीयः पि. डब्ल्यू-3 इति साक्षी, स्थाने अभियुक्तस्य उपस्थितिं सूचनादातुः (पि. डब्ल्यू-1) प्रति तत्क्षणमेव प्रकटयितुं असफलः अभवत् इति।
• साक्ष्यानां (वस्त्राणां शस्त्राणां च) प्राप्तिः बन्धनात् दिनत्रयानन्तरं अभवत्, तथा च एतेषां प्राप्ति-साक्षिनः इच्छुकपक्षाः आसन् अथवा अभियुक्तस्य परिवारेन सह व्यक्तिगत-विवादाः आसन्।