विषये।

वयं कथं कार्यं कुर्वन्ति?

कौन्जिम्मेदार् इत्यस्य प्रत्येकं कथा सर्वकारीय-दस्तावेजः अस्ति। वयं तत् पश्यामः, पठामः, सादा-भाषायां लिखामः, मूलस्य संयोगं च करिष्यामः-प्रत्येकस्मिन् कथायां किं परीक्षितम्, किं न आसीत् इति वयं भवते कथयामः।

न पत्रं, न वार्ताः।

अस्माभिः किमपि न प्रकाशितं यत् आधिकारिक-अभिलेखः नास्ति-न्यायालयस्य निर्णयः, लेखापरीक्षा-प्रतिवेदनम्, विधेयकम्, विनियामकस्य आदेशः, संसदीयः उत्तरः, पर्यावरण-अनुमतिः, निविदा। प्रत्येकं कथा यस्मात् दस्तावेजात् आगतम् इति सम्बद्धं भवति, तथा च सः दस्तावेजः सर्वदा प्राधिकारः भवति-न तु अस्माकं सारांशः।

अधिकांशाः अभिलेखाः, सर्वोच्चन्यायालयः, नियंत्रक-महालेखा परीक्षकः, संसदः, सेबी, रिजर्व्-ब्याङ्क्, विदेश-मन्त्रालयः इत्यादिभिः संस्थैः प्रत्यक्षरूपेण प्रकाश्यन्ते। केचन न्यायालयाः न्यायाधिकरणाः च एतादृशे प्रपत्रेषु न प्रकाशयन्ति यत् कश्चित् अपि प्राप्तुं शक्नोति, अतः वयं विशेष-विधि-विक्रय-केन्द्रान्, नागरिक-समाज-समूहान् अपि अनुसरामः, ये अभिलेखनैः सह सम्बद्धाः सन्ति-तथा वयं तेषां पत्रं तदा एव स्वीकरोमि, यदा पत्रं स्वयमेव न्यायालयेन, न्यायाधिकरणेन वा सर्वकारीय-संस्थया वा जारीः इति दर्शयति। तेषां प्रचार-सामग्री अत्र न प्रकाश्यते।

कथाः कः लिखति?

एकः ए. ऐ. प्रतिमानः प्रत्येकं दस्तावेजं पठित्वा सारांशं शीर्षकं च लिखति। एतत् अस्माकं सङ्गणके एव प्रचलति; अभिलेखाः कस्यापि बाह्यसेवायां न प्रेष्यन्ते। कथायाः आविर्भावात् पूर्वं किमपि व्यक्तिः समीक्षां न करोति। अस्माभिः स्पष्टतया इदं कथितम्, यतः भवान् अत्र यत् पठति तस्मिन् कियत् विश्वसयेत् इति महत्त्वपूर्णम् अस्ति।

वयं किं पश्यामः-किं न कर्तुं शक्नुमः

प्रथमपृष्ठे वा खण्डपृष्ठे वा कथायाः प्रदर्शनात् पूर्वं, तन्त्रांशः तत् परीक्षयति।

एते धनादेशाः भारतीय-अभिलेखेषु "पञ्चाशत्-सहस्र-रूप्यकाणि", "₹1,24, 208.74 कोटी", "लक्ष-कोटिः" इति सङ्ख्यां कथं लिखन्ति इति जानन्ति, यत् एकवारं पट्टिकायाः उपरि मुद्रितं एककं भवति।

चेक्स् इति किं कर्तुं न शक्नोति। ते तुलनां कुर्वन्ति। सङ्ख्याः।पत्रं यत् वदति तत् वाक्यम् वदति वा इति ते वक्तुं न शक्नुवन्ति। सारांशः प्रत्येकम् अङ्कं सम्यक् प्राप्तुं शक्नोति, अपि च अर्थं गलतं प्राप्तुं शक्नोति-अपि च वयं जानामः यत् तत् भवति, यतः वयं हस्तेन नमुनाः परीक्षयामः। अतः प्रत्येकं कथा वदति यत् तस्य अङ्कः दृढीकृतः आसीत् वा, मूललेखः सर्वदा एकं क्लिक् दूरे अस्ति वा इति।

एकः कथा यः चेक्-मध्ये विफलः भवति, सा अस्माकं अभिलेखे एव तिष्ठति, यत्र भवान् अद्यापि तत् अन्वेष्टुं शक्नोति, परन्तु सः प्रथमपृष्ठे वा विभागपृष्ठे वा न स्थाप्यते।

प्रथमपृष्ठं कथं चितं भवति?

तन्त्रांशस्य माध्यमेन, नियमान् उपयुज्य वयं व्याख्यातुं शक्नुमः-दस्तावेजः कियत् नूतनः अस्ति, सः कथं दस्तावेजः अस्ति (लेखापरीक्षा-निष्कर्षः अथवा न्यायालयस्य निर्णयः नियमितसूचनापेक्षा अधिकः गण्यते), कियत् सार्वजनिकधनम् अन्तर्भवति, किमपि सद्यः एव परिवर्तितम् अस्ति वा इति-एकः विधेयकः यः अस्मिन् सप्ताहे विधिः अभवत्, सः गतवर्षे एकतः अधिकः महत्त्वपूर्णः अस्ति। नियमित-क्रयण-सूचनाः रक्षितानि भवन्ति, परन्तु वार्तारूपेण उपस्थापयितुं न तु निविदा-रूपेण पृथक् सूचीबद्धानि भवन्ति।

समाचारपत्रं इव, प्रथमपृष्ठं दिने एकदा, भारत-समये प्रातः 5 वादने प्रकाशते। तस्य प्रातःकालस्य चयनस्य भारः रात्रौ यत् आगतम् इति, तस्य अपेक्षया यत् पूर्वमेव अस्ति इति भवति। प्रथमपृष्ठे यत् कथा अस्ति तत् प्रतिदिनं अल्पं न्यूनं गण्यते, अतः बृहत् कथा द्वितीयदिनं यावत् गन्तुं शक्नोति, परन्तु सम्पूर्णे सप्ताहे तत्र न उपविश्यते। नवीनतमं पत्रं स्तम्भः अपवादः अस्ति-अद्यतनीनां अभिलेखानां सूचीं करोति यदा ते आगच्छन्ति, सम्पूर्णे दिने।

दिनाङ्कः

कथायाः दिनाङ्कः दस्तावेजस्य दिनाङ्कः भवति। यदा पत्रं केवलं एकवर्षं ददति, तदा वयं केवलं वर्षम् एव दर्शयामः। यदा तत् दिनाङ्कं न ददति, तदा वयं अनुमानस्य अपेक्षया एवं वदामः।

भाषाः

प्रत्येकं पृष्ठं 22 भारतीयभाषासु पठितुं शक्यते। अनुवादः यन्त्रद्वारा, अस्माकं स्वयमेव सङ्गणके भवति, तथा च गलतः भवितुम् अर्हति; आङ्ग्ल-पाठः, मूललेखः च आधिकारिकः अस्ति।

किं न करिष्यामः।

• न विज्ञापनं, न सशुल्कं स्थानम्, न प्रायोजिताः कथाः।
• भवान् कः इति न ज्ञातुं शक्यते। भवतः अन्तर्जाल-पत्रे पुनः परिवर्तयितुं न शक्यते इति स्क्रांबल्ड्-कोड् इत्यस्य उपयोगेन वयं सन्दर्शनानि गणयामः; सङ्केतः कदापि सञ्चितः न भवति।
• अस्माभिः अधिकृतः स्रोतः नास्ति, अत्र किमपि विधि-परामर्शः वा वित्तीय-परामर्शः वा नास्ति।

यदि किमपि दोषम् अस्ति।

प्रत्येकं कथा एकः अस्ति। अस्मिन् कथायां दोषं निवेदयतु। पृष्ठस्य पादभागे लिङ्क् अस्ति। यदा प्रतिवेदनं परीक्षणं भवति, तदा कथां अस्माकं प्रथमपृष्ठेभ्यः अपसारितं भवति यावत् तत् संशोधितं न भवति-तथा च एतत् हस्त-परीक्षित-प्रकरणेषु अन्यतमं भवति यस्य विरुद्धं वयं अस्माकं तन्त्रांशस्य मापनं कुर्वन्ति।

दोषं निवेदयतु।