सर्वोच्चन्यायालयः एकाकी संलग्नतायाः आरोपैः अपराधः न अनुमन्यते।

मूलविषयः आसीत् यत् प्रत्यक्षप्रमाणस्य अभावं, साक्ष्यां साक्ष्यां असङ्गत्याः च दृष्ट्या अभियोजनपक्षः अभियुक्तस्य अपराधं युक्तियुक्त-सन्देहात् परितः स्थापितवान् वा इति।

कः चिन्तितः अस्ति? याचकाः/अपीलकर्तारः-ध्रुब् सिङ्घ् तथा अन्ये (पञ्च अभियुक्ताः); प्रत्यर्थीः बिहारराज्यम्; न्यायपीठः न्यायमूर्तिः जे. बी. पारदीवाला, न्यायमूर्तिः के. विनोदचन्द्रन् च।

न्यायालयः किं निर्णयम् अकरोत्?

• न्यायालयः अभियुक्तान् दोषमुक्तवान्।
• न्यायालयः निर्देशं दत्तवान् यत् यदि अपीलकर्तारः अभिरक्षायां सन्ति, अन्येषु केषुचित् प्रकरणे आवश्यकं नास्ति तर्हि तत्क्षणमेव मुक्ताः भवेयुः इति।
• न्यायालयः पूर्वमेव प्रदत्तानि कानिचन जामिनपत्राणि निरसितुं आदिशत्।
• न्यायालयः अपीलं स्वीकृतवान्।
• न्यायालयः कासु अपि प्रलंबित-आवेदनान् निरसितवान्।

अपि च दस्तावेजे।

• प्रथमसूचना-प्रतिवेदनस्य (एफ्. ऐ. आर्.) अभिलेखनात् पूर्वं अन्वेषणं कृतम् इति अवदत् यत्, न्यायालयः अन्वेषणस्य अभावः इति ज्ञातवान्।
• न्यायालयः अवदात् यत् अविवेकी-गोलिकाप्रहारस्य आरोपः सत्सु अपि दृश्यस्थानात् किमपि कार्टिज् अथवा शस्त्राणि न प्राप्तानि इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् दृश्यतः रक्तरञ्जितः भूमेः रासायनिकविश्लेषणार्थं न प्रेषितः इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् विशेषज्ञ-चिकित्सा-अभिप्रायः पीडितस्य स्थितिं, गोलिकाप्रहारस्य दूरतां च विषये प्रत्यक्षदर्शिनां साक्ष्यस्य विरुद्धः आसीत् इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् अभियुक्तस्य अपराधं केवलं अन्वेषक-अधिकारिणः विरुद्धं संलग्नतायाः अभियोगस्य कारणात् न अनुमन्यते इति।