सर्वोच्चन्यायालयः-बहिर्गमन-आदेशः एकपक्षीयरूपेण विना श्रवणम् पारितः।

अयं प्रकरणः रायगढस्य मण्डल-न्यायाधीशेन प्रदत्तस्य बहिर्गमन-आदेशस्य विरुद्धं विजयकुमार-राजपूतस्य अपीलस्य विषये अस्ति, यस्मिन् सः एकवर्षं यावत् मण्डलम् अपि च संलग्न-क्षेत्राणि च निष्कासयितुं निर्देशितः आसीत्। मुख्यः विषयः अस्ति यत् उच्चन्यायालयेन अपीलीयस्य रिट्-याचिकां निराकृत्वा, छत्तीसगढराज्यस्य सुरक्षा-आधिनियं इत्यस्य 1990 तमस्य वर्षस्य धारा 9 इत्यस्य अन्तर्गतं, बहिर्गमन-आदेशः विना सूचनेन वा विचारणया वा एकपक्षीयरूपेण प्रचालितः सत्सु अपि, अपील्-इत्यस्य वैधानिक-उपायस्य कृते तं निराकृतवान् वा इति।

अपीलकर्ताः विजयकुमारराज्पूत् (उर्फ विज्जू); प्रत्यर्थीः छत्तीसगढराज्यं तथा अन्यः न्यायपीठः न्यायमूर्तिः दीपङ्करदत्तः।

• सर्वोच्चन्यायालयः अवदत् यत् तत् समये न्यायिक-अभिरक्षायां स्थितस्य अपीलीयस्य पूर्वसूचना विना वा श्रवणस्य अवसरः विना वा आक्षेपितः बहिर्गमन-आदेशः एकपक्षीयरूपेण प्रचालितः आसीत् इति।
• न्यायालयः अवदात् यत् बाह्यगमनस्य प्राथमिक-एफ्. ऐ. आर्. मध्ये एकः (अपराध-सङ्ख्या <ऐ. डि. 1>) उच्चन्यायालयेन निराकृतः इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् शेषेषु एफ्. ऐ. आर्. मध्ये (अपराधं नं. <ऐ. डि. 1>) अपीलीयस्य प्रतिवेष्टनं वृद्धीकृतम् इति।
• न्यायालयेन छत्तीसगढ-राज्य-सुरक्षा-आधिनियं, 1990 इत्यस्य वैधानिक-योजना, विशेषतः धारा 5 तथा धारा 8 इत्येतानि परीक्षितानि, ये बहिर्गमन-आदेशस्य पूर्वम् श्रवणम् अनिवार्यं कुर्वन्ति।
• प्रदत्तः दस्तावेजः खण्डितः अस्ति तथा च अन्तिम-परिचालन-आदेशः, प्रदत्त-आश्वस्तिः, अथवा अग्रिम-दिनाङ्कः च न अन्तर्भवति।

प्रलेखात् ए. ऐ. इत्यनेन लिखितं, तस्य विरुद्धं परीक्षितं च। अधः मूलम् आधिकारिकम् अस्ति।

मूललेखः