सर्वोच्चन्यायालयेन मित्रस्य जलमग्नस्य प्रकरणे नरहत्यायाः मृत्युः न ज्ञातः।

अयं प्रकरणः द्वौ अभियुक्तौ व्यक्तौ नद्यां निमग्नस्य मित्रस्य हत्यायाः दोषसिद्धेः विरुद्धम् आपराधिकप्रार्थनस्य विषये अस्ति। मुख्यः विषयः अस्ति यत् प्रमाणानि नरहत्यायाः मृत्योः निष्कर्षस्य समर्थनं कुर्वन्ति वा मृत्युः आकस्मिकः निमग्नः आसीत् वा इति, यथा अपीलकर्तारः तर्कयन्ति।

अपीलकर्ताः ताहेर वजीयुद्दीन रङ्गवाला तथा अनर्; प्रत्यर्थीः गुजरातराज्यम्; न्यायपीठः न्यायमूर्तिः के. विनोदचन्द्रन्।

• न्यायालयः शवपरीक्षण-प्रतिवेदनं, चिकित्सा-साक्ष्यं च परीक्षितवान्, नरहत्यायाः मृत्योः किमपि प्रमाणं न प्राप्नोत्, तथा च चिकित्सा-साक्ष्यं आकस्मिक-निमज्जनस्य प्रतिरक्षात्मक-संस्करणस्य अनुकूलम् आसीत् इति अवदत्।
• न्यायालयः अवदत् यत् कथितः उद्देशः अनन्तरविचारः आसीत्, तथा च प्रायः चतुर्मासस्य विलम्बेन एफ्. ऐ. आर्. पञ्जीकृतम् आसीत् इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् सोडा-बाटलि-विषये विक्रेतृणां साक्ष्यं अभियुक्तस्य हत्यायाः दोषारोपं न करोति, अपि च दृश्यम् पृथक् न आसीत्, येन पूर्वयोजितस्य हत्यायाः सम्भावना न भवति इति।
• न्यायालयः अभियुक्तस्य निश्शब्दतायाः आचरणस्य च अवलंबनम् (यथा पीडितायाः पतनस्य विषये मिथ्या) दोषपूर्णम् इति निराकृतवान्, यत्र आकस्मिक-निमज्जनस्य, आतङ्कस्य च रक्षणम् आसीत्।

प्रलेखात् ए. ऐ. इत्यनेन लिखितं, तस्य विरुद्धं परीक्षितं च। अधः मूलम् आधिकारिकम् अस्ति।

मूललेखः