सर्वोच्चन्यायालयेन मित्रस्य जलमग्नस्य प्रकरणे नरहत्यायाः मृत्युः न ज्ञातः।

मुख्यः विषयः अस्ति यत् प्रमाणानि नरहत्यायाः मृत्योः निष्कर्षस्य समर्थनं कुर्वन्ति वा मृत्युः आकस्मिकः निमज्जनः आसीत् वा इति, यथा अपीलकर्तारः तर्कयन्ति।

कः चिन्तितः अस्ति? अपीलकर्ताः ताहेर वजीयुद्दीन रङ्गवाला तथा अनर्; प्रत्यर्थीः गुजरातराज्यम्; न्यायपीठः न्यायमूर्तिः के. विनोदचन्द्रन्।

न्यायालयः किं निर्णयम् अकरोत्?

• न्यायालयः शवपरीक्षण-प्रतिवेदनं, चिकित्सा-साक्ष्यं च परीक्षितवान्, नरहत्यायाः मृत्योः किमपि प्रमाणं न प्राप्नोत्, तथा च चिकित्सा-साक्ष्यं आकस्मिक-निमज्जनस्य प्रतिरक्षात्मक-संस्करणस्य अनुकूलम् आसीत् इति अवदत्।
• न्यायालयः अवदत् यत् कथितः उद्देशः अनन्तरविचारः आसीत्, तथा च प्रायः चतुर्मासस्य विलम्बेन एफ्. ऐ. आर्. पञ्जीकृतम् आसीत् इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् सोडा-बाटलि-विषये विक्रेतृणां साक्ष्यं अभियुक्तस्य हत्यायाः दोषारोपं न करोति, अपि च दृश्यम् पृथक् न आसीत्, येन पूर्वयोजितस्य हत्यायाः सम्भावना न भवति इति।
• न्यायालयः अभियुक्तस्य निश्शब्दतायाः आचरणस्य च अवलंबनम् (यथा पीडितायाः पतनस्य विषये मिथ्या) दोषपूर्णम् इति निराकृतवान्, यत्र आकस्मिक-निमज्जनस्य, आतङ्कस्य च रक्षणम् आसीत्।

अपि च दस्तावेजे।

• अयं निर्णयः'निवेदने अयोग्यः'इति अङ्कितः अस्ति।
• उच्चन्यायालयेन अन्वेषक-अधिकारिणः साक्ष्यं न पर्यालोचितम् इति न्यायालयः अवदत्, येन तत् अप्रासंगिकम् अभवत् इति।
• न्यायालयेन ज्ञातम् यत्, अभियोजनपक्षस्य तद्विरुद्धं तर्कं सत्सु अपि, रक्त-दागयुक्तं किमपि भग्न-सोडा-सीसा विधिविज्ञान-परीक्षणार्थं न प्रेषितम् इति।