सर्वोच्चन्यायालयः बलात्कारस्य प्रकरणस्य दोषमुक्तीकरणस्य अपीले फोरेंसिक्-परीक्षणस्य विश्वसनीयतां सूचयति।

सर्वोच्चन्यायालयेन परीक्षणं कृतम् यत् अभियोजनपक्षस्य साक्ष्यं, विशेषतः फोरेंसिक् तथा चिकित्सा प्रतिवेदनानि, दोषसिद्धिं समर्थयन्ति वा इति।

कः चिन्तितः अस्ति? याचिकाकर्ता-रामसिङ्घः; प्रतिवादीः हिमाचलप्रदेशराज्यम्; न्यायपीठः न्यायमूर्तिः अतुल् एस्. चन्दुर्कर्।

न्यायालयः किं निर्णयम् अकरोत्?

• न्यायालयः अवदत् यत् अपर्याप्तप्रमाणस्य साक्ष्याधारस्य विसङ्गत्यायाः च कारणात् विचारणन्यायालयः अपीलीयं निर्दोषं कृतवान् इति।
• उच्चन्यायालयेन अन्तिम-चिकित्सा-प्रतिवेदनस्य अथवा राज्य-न्यायवैद्यकीय-विज्ञान-प्रयोगशालायाः (एफ्. एस्. एल्.) प्रतिवेदनस्य उल्लेखं विना दोषमुक्तिं प्रतिवर्तितम् इति न्यायालयः अवदत्।
• न्यायालयः उद्घाटयत् यत् एफ़्. एस्. एल्. प्रतिवेदनं पीडितस्य वस्त्रेषु, अपीलकर्तुः अन्तर्वस्त्रेषु, अथवा अभिगृहीतस्य चटायि-बैठक्-मध्ये वा रक्तं वा वीर्यं वा न दृष्टम् इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् चिकित्सा-अधिकारिणः पीडितस्य किमपि क्षतं न दृष्टवान्, अक्षुण्णं हिमन् च दृष्टवान् इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् रक्तस्य, क्षतेः च अभावः अभियोजनपक्षस्य घटनानां संस्करणस्य विषये गम्भीरं सन्देहं जनयति इति।

अपि च दस्तावेजे।

• प्रदत्तः निर्णयपाठः खण्डितः अस्ति तथा च अन्तिमं आदेशं स्पष्टतया न उल्लिखति (यथा, अपीलं अनुमोदितम् अथवा दोषारोपणं अपसारितम्), यद्यपि तर्कः अपीलीयस्य स्थितिं दृढतया समर्थयति।
• न्यायालयः उद्धृत-चिकित्सा-साहित्यस्य आधारेण, धौतस्य अनन्तरं अपि रक्तं ज्ञातुं बेञ्जिडिन्-परीक्षणस्य विश्वसनीयतां उद्धृतवान्।
• न्यायालयः कथितस्य घटनायाः स्थानस्य विषये विसङ्गतिम् अवदत्, यतः पीडितः उक्तवान् यत् एतत् शयने अभवत् इति, अन्वेषक-अधिकारिणः अवदत् यत् एतत् शयने विना पाकशालायां अभवत् इति।