सर्वोच्चन्यायालयः बलात्कारस्य प्रकरणस्य दोषमुक्तीकरणस्य अपीले फोरेंसिक्-परीक्षणस्य विश्वसनीयतां सूचयति।

एतत् प्रकरणं हिमाचलप्रदेशस्य उच्चन्यायालयेन बलात्कारस्य दण्डादेशस्य विरुद्धं रामसिङ्घस्य अपीलं प्रति सम्बद्धम् अस्ति, यत् विचारणन्यायालयेन तस्य दोषमुक्तिं निराकृतवान् आसीत्। सर्वोच्चन्यायालयेन परीक्षणं कृतम् यत् अभियोजनस्य साक्ष्यं, विशेषतः फोरेंसिक् तथा चिकित्सा-प्रतिवेदनानि, दोषसिद्धिं समर्थयन्ति वा इति।

याचिकाकर्ता-रामसिङ्घः; प्रतिवादीः हिमाचलप्रदेशराज्यम्; न्यायपीठः न्यायमूर्तिः अतुल् एस्. चन्दुर्कर्।

• न्यायालयः अवदत् यत् अपर्याप्तप्रमाणस्य साक्ष्याधारस्य विसङ्गत्यायाः च कारणात् विचारणन्यायालयः अपीलीयं निर्दोषं कृतवान् इति।
• उच्चन्यायालयेन अन्तिम-चिकित्सा-प्रतिवेदनस्य अथवा राज्य-न्यायवैद्यकीय-विज्ञान-प्रयोगशालायाः (एफ्. एस्. एल्.) प्रतिवेदनस्य उल्लेखं विना दोषमुक्तिं प्रतिवर्तितम् इति न्यायालयः अवदत्।
• न्यायालयः उद्घाटयत् यत् एफ़्. एस्. एल्. प्रतिवेदनं पीडितस्य वस्त्रेषु, अपीलकर्तुः अन्तर्वस्त्रेषु, अथवा अभिगृहीतस्य चटायि-बैठक्-मध्ये वा रक्तं वा वीर्यं वा न दृष्टम् इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् चिकित्सा-अधिकारिणः पीडितस्य किमपि क्षतं न दृष्टवान्, अक्षुण्णं हिमन् च दृष्टवान् इति।
• न्यायालयः अवदत् यत् रक्तस्य, क्षतेः च अभावः अभियोजनपक्षस्य घटनानां संस्करणस्य विषये गम्भीरं सन्देहं जनयति इति।

प्रलेखात् ए. ऐ. इत्यनेन लिखितं, तस्य विरुद्धं परीक्षितं च। अधः मूलम् आधिकारिकम् अस्ति।

मूललेखः