आजीवन परिचर गरज म्हणजे 100% कार्यात्मक अपंगत्वः सर्वोच्च न्यायालय

या प्रकरणात सुनील कुमार आणि श्रीजित के. एस. या दोन मोटार अपघात पीडितांचा समावेश आहे, ज्यांनी केरळ उच्च न्यायालयाने दिलेल्या नुकसानभरपाईच्या रकमांना आव्हान दिले आणि त्यांच्या कार्यात्मक अपंगत्व आणि कमावण्याची क्षमता गमावल्याच्या आधारे अधिक नुकसानभरपाईची मागणी केली.

कोणाची काळजीः अपीलकर्तेः सुनील कुमार (त्याची पत्नी) आणि श्रीजित के. एस.; प्रतिवादीः इफको टोकियो जनरल इन्श्युरन्स कंपनी लिमिटेड; खंडपीठः न्यायमूर्ती एन. व्ही. अंजारिया.

काय होता न्यायालयाचा निर्णय

• जरी वैद्यकीय मंडळाने वैद्यकीय अपंगत्वाची कमी टक्केवारी (75.5%) प्रमाणित केली असली तरी, आजीवन परिचर आवश्यक असलेल्या पीडितेला कार्यात्मकदृष्ट्या अक्षम मानले जाऊ शकते, असे न्यायालयाने म्हटले.
• न्यायालयाने'वैद्यकीय अपंगत्व'(शारीरिक दुर्बलता) आणि'कार्यात्मक अपंगत्व'(जीवन आणि क्रियाकलापांवर दीर्घकालीन परिणाम) यात फरक केला, असे नमूद केले की कार्यात्मक असमर्थता ही वैद्यकीयदृष्ट्या समजल्या जाणाऱ्या दुर्बलतेपेक्षा जास्त असू शकते.
• न्यायालयाने उच्च न्यायालयाच्या सुनील कुमारचे मासिक उत्पन्न 15,000/- रुपये पुन्हा निश्चित करण्याच्या आणि 14 गुणक अर्जाला दुजोरा दिला.
• कायमस्वरूपी अपंगत्व हे प्रामुख्याने कमावण्याची क्षमता कमी झाल्यामुळे निर्धारित होते या तत्त्वाचा हवाला न्यायालयाने दिला.

दस्तऐवजातही

• हा निकाल'अहवाल करण्यायोग्य'म्हणून चिन्हांकित केला आहे.
• न्यायालयाने स्पष्टपणे सांगितले की जो व्यक्ती दुसऱ्यावर अवलंबून राहतो आणि आयुष्यभर परिचर आवश्यक असतो त्याला 100% कार्यात्मक अपंगत्व आहे.
• प्रदान केलेला मजकूर कापला गेला आहे आणि त्यात अंतिम कार्यकारी आदेश (उदाहरणार्थ, विशिष्ट अंतिम नुकसानभरपाईची रक्कम किंवा अपील फेटाळणे/भत्ता) किंवा अंतिम तारीख समाविष्ट नाही.