ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷରେ ଖଲାସ ହେବା ବିରୋଧରେ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କ ଆବେଦନ ସେସନ୍ସ କୋର୍ଟରେ ମିଥ୍ଯ଼ା

ମୁଖ୍ଯ଼ ପ୍ରସଙ୍ଗଟି ସ୍ଥିର କରୁଥିଲା ଯେ ଉଚ୍ଚ ନ୍ଯ଼ାଯ଼ାଳଯ଼ ସ୍ଥାଯ଼ୀତ୍ୱ ଆଧାରରେ ଆବେଦନକୁ ପ୍ରତ୍ଯ଼ାଖ୍ଯ଼ାନ କରିବାରେ ଠିକ୍ ଥିଲେ କି କିମ୍ବା ସେସନ୍ କୋର୍ଟରେ ଆବେଦନ ଦାଖଲ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ଥିଲା କି ନାହିଁ।

କାହାକୁ ନେଇ ଚିନ୍ତିତ ଅଛନ୍ତିଃ ଆବେଦନକାରୀଃ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ସରକାର (ମୃତ ବ୍ଯ଼କ୍ତିଙ୍କ ପୀଡିତା/ପିତା); ଉତ୍ତରଦାତାମାନେଃ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ରାଜ୍ଯ଼ ଏବଂ ଅନ୍ଯ଼ମାନେ; ଖଣ୍ଡପୀଠଃ ବିଚାରପତି ଜେ. ବି. ପାରଡିୱାଲା ଏବଂ କେ. ବିନୋଦ ଚନ୍ଦ୍ରନ।

କ "ଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ କୋର୍ଟ

• ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଛୁଟି ଆବେଦନକୁ ପ୍ରତ୍ଯ଼ାଖ୍ଯ଼ାନ କରିଥିଲେ।
• ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣଯୋଗ୍ଯ଼ତା ଆଧାରରେ ଆବେଦନକୁ ପ୍ରତ୍ଯ଼ାଖ୍ଯ଼ାନ କରି ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ଆଦେଶକୁ ସ୍ଥଗିତ ରଖାଯାଇଥିଲା।
• ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ ବି. ଏନ୍. ଏସ୍. ଏସ୍. ର ଧାରା 413ର ବ୍ଯ଼ବସ୍ଥା ଅନୁଯାଯ଼ୀ, ଜଣେ ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦୋଷରେ ଖଲାସ ହେବା ବିରୋଧରେ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କ ଆବେଦନ ସେସନ୍ସ କୋର୍ଟରେ ରହିଛି, ହାଇକୋର୍ଟରେ ନୁହେଁ।
• ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି ଯେ ଯଦି ଆବେଦନକାରୀ ଏହି ଆଦେଶର ଏକ ମାସ ମଧ୍ଯ଼ରେ ନ୍ଯ଼ାଯ଼ପାଳିକା ଅଧିବେଶନ ଅଦାଲତରେ ଏକ ଆବେଦନ ଦାଖଲ କରନ୍ତି, ତେବେ ପ୍ରାମାଣିକ କାର୍ଯ୍ଯ଼ାନୁଷ୍ଠାନ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ବିଳମ୍ବକୁ ବିଚାର ନକରି ଏହାକୁ ଯୋଗ୍ଯ଼ତା ଉପରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ଏବଂ ଶୁଣାଣି କରାଯିବ।
• ସମସ୍ତ ବିଚାରାଧୀନ ଆବେଦନକୁ ପ୍ରତ୍ଯ଼ାଖ୍ଯ଼ାନ କରିଥିଲେ।

ଦସ୍ତାବିଜରେ ମଧ୍ଯ଼

• କୋର୍ଟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ମାମଲାର ଗୁଣବତ୍ତା କିମ୍ବା ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଆଦେଶ ବିଷଯ଼ରେ ଏହା କୌଣସି ପର୍ଯ୍ଯ଼ବେକ୍ଷଣ କରିନଥିଲା।
• ନ୍ଯ଼ାଯ଼ାଳଯ଼ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ଯେ ହାଇକୋର୍ଟରେ ଅପିଲ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବି. ଏନ୍. ଏସ୍. ଏସ୍. ର ଧାରା 419ର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବ୍ଯ଼ବସ୍ଥା ସେତେବେଳେ ଲାଗୁ ହୁଏ ନାହିଁ ଯେତେବେଳେ ଧାରା 413ର ସର୍ତ୍ତାବଳୀ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କ ଆବେଦନ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ |
• ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅପରାଧ ଥିଲା ଭାରତୀଯ଼ ଦଣ୍ଡ ସଂହିତା, 1860 ର ଧାରା 34 ସହିତ ପଠାଯାଇଥିବା ଧାରା 304 ଏ, ଯାହା ଏକ ଜାମିନଯୋଗ୍ଯ଼ ଅପରାଧ |