आसाममधील निवडणूक याचिका सर्वोच्च न्यायालयाने फेटाळली

याचिकेच्या प्रतींच्या प्रमाणीकरणातील दोष आणि लोक प्रतिनिधित्व कायदा, 1951 च्या कलम 86 अंतर्गत अर्ज-25 प्रतिज्ञापत्र रद्दबातल ठरवते की नाही हा मुख्य मुद्दा आहे.

कोणाची काळजीः अपीलकर्ताः हाफीज रशीद अहमद चौधरी; प्रतिवादीः कृपनाथ मल्लाह आणि इतर; खंडपीठः न्यायमूर्ती के. विनोद चंद्रन.

काय होता न्यायालयाचा निर्णय

• निवडणूक याचिकेच्या प्रतींचे प्रमाणीकरण अयोग्य असल्याचा उच्च न्यायालयाचा निष्कर्ष न्यायालयाने उलटवला आणि कलम 81 (3) अंतर्गत समान अर्थ सांगणारे वेगवेगळे रबर स्टँप पुरेसे असल्याचे म्हटले.
• हरवलेली पृष्ठे याबाबतचा युक्तिवाद हा नंतरचा विचार होता आणि तो बरखास्त करण्यासाठी वैध आधार नव्हता, हा उच्च न्यायालयाचा निष्कर्ष न्यायालयाने कायम ठेवला.
• न्यायालयाला असे आढळून आले की प्रतिवादीला पुरविलेल्या फॉर्म-25 प्रतिज्ञापत्राच्या प्रतींमध्ये विहित प्राधिकरणाने केलेले नोटरीकरण किंवा पडताळणीचे कोणतेही साम्य नाही.
• न्यायालयाने असे म्हटले की फॉर्म-25 मधील दोष हा डॉ. शिप्रा (श्रीमती) विरुद्ध शांतीलाल खोईवाल या प्रकरणातील परिस्थितीसारखाच आहे, जिथे भ्रष्ट कारवायांच्या आरोपांचे काटेकोरपणे पालन करणे आवश्यक आहे.
• न्यायालयाने सध्याच्या प्रकरणाला टी. एम. जेकब वि. सी. पॉलोझपासून वेगळे केले, हे लक्षात घेऊन की नंतरच्या प्रकरणात पुष्टीकरणाच्या समर्थनासह एक प्रत समाविष्ट आहे, परंतु सध्याच्या प्रकरणात असे कोणतेही संकेत नाहीत.
• न्यायालयाने नमूद केले की फॉर्म-25 मधील दोषाचा अर्थ कलम 86 अंतर्गत संपूर्ण याचिका तात्पुरती फेटाळणे असा होत नसला तरी, भ्रष्टाचाराचे आरोप असलेले भाग रद्द करणे आवश्यक आहे आणि इतर स्वतंत्र कारणे, काही असल्यास, गुणवत्तेवर खटला चालवला पाहिजे.

दस्तऐवजातही

• न्यायालयाने स्पष्टपणे सांगितले की डॉ. शिप्रा (श्रीमती) विरुद्ध शांतीलाल खोईवाल यांना टी. एम. जेकब विरुद्ध सी. पौलोस यांनी कधीही रद्दबातल ठरवले नाही, तर प्रमाणनाच्या विशिष्ट तथ्यांच्या आधारे वेगळे केले.
• टी. फुंगझाथांग वि. हांगखानलियन या तीन न्यायाधीशांच्या खंडपीठाने टी. एम. जेकब यांच्या घटनापीठातील निर्णय समजून घेण्यात चूक केल्याचे निरीक्षण न्यायालयाने नोंदवले.
• न्यायालयाने मुरारका राधे श्याम राम कुमार विरुद्ध रूप सिंग राठोड यांची चाचणी लागू केली, ज्यात असे म्हटले होते की एक प्रत इतकी खरी असली पाहिजे की कोणतीही सामान्य व्यक्ती मूळपेक्षा भिन्नतेने दिशाभूल करू शकत नाही.