नुकसान सिद्ध केल्याशिवाय विक्रेता पूर्ण पैसे राखून ठेवू शकत नाही, असा उच्च न्यायालयाचा निर्णय

हे नागरिकांसाठी महत्त्वाचे आहे कारण ते स्पष्ट करते की भारतीय कंत्राटी कायद्याच्या कलम 74 अंतर्गत, जोपर्यंत विक्रेता विशिष्टपणे विनंती करत नाही आणि उल्लंघनामुळे झालेले वास्तविक नुकसान सिद्ध करत नाही तोपर्यंत तो संपूर्ण पैसे राखून ठेवू शकत नाही.

कोणाची काळजीः हा निर्णय सुधीर रावल (अपीलकर्ता/प्रस्तावित खरेदीदार), सतीश बत्रा (प्रतिवादी/प्रस्तावित विक्रेता) आणि दिल्ली उच्च न्यायालयाशी संबंधित आहे. मालमत्ता विक्री करारांमध्ये सहभागी असलेल्या पक्षांना लागू होतो, जेथे गंभीर पैसे किंवा आगाऊ देयके दिली जातात आणि नंतर कराराच्या उल्लंघनामुळे वादग्रस्त ठरतात.

काय आहे दस्तऐवज

• 7 लाख रुपयांच्या वसुलीसाठी खरेदीदाराचा खटला फेटाळणारा ट्रायल कोर्टाचा निर्णय उच्च न्यायालयाने रद्दबातल ठरवला.
• न्यायालयाने असे म्हटले की विक्रेत्याला केवळ नाममात्र रक्कम जप्त करण्याचा अधिकार आहे, पूर्ण आगाऊ नाही, कारण विक्रेत्याला विनंती करण्यात आणि खरेदीदाराच्या उल्लंघनामुळे त्यांना विशिष्ट नुकसान झाले आहे हे सिद्ध करण्यात अपयश आले.
• न्यायालयाने प्रतिवादी/विक्रेत्याला अपीलकर्त्याला/खरेदीदाराला रु. 6,50,000 परत करण्याचे निर्देश दिले, ज्यामुळे विक्रेत्याला जप्ती म्हणून फक्त रु. 50,000 ठेवण्याची परवानगी मिळाली.
• न्यायालयाने अपीलकर्त्याला 29.11.2005 पासून देय देण्याच्या तारखेपर्यंत वार्षिक 12 टक्के (साधे) व्याज दिले.
• न्यायालयाने फतेहचंद विरुद्ध बालकिशन दास (1964) या प्रकरणातील सर्वोच्च न्यायालयाच्या निर्णयाचा हवाला देत हे सिद्ध केले की भारतीय कंत्राटी कायद्याच्या कलम 74 मध्ये नुकसानभरपाई वाजवी रकमेपर्यंत मर्यादित आहे आणि नाममात्र रकमेपेक्षा जास्त जप्तीसाठी नुकसान झाल्याचा पुरावा आवश्यक आहे.

दस्तऐवजातही

• न्यायालयाने नोंदवले की प्रतिवादीच्या वकिलाने कबूल केले की विक्रेत्याने विनंती केली नाही किंवा उल्लंघनामुळे त्यांना नुकसान झाले हे सिद्ध केले नाही.
• न्यायालयाने यावर भर दिला की, जर योग्यरित्या विनंती केली गेली नसेल आणि लाभ मागणाऱ्या पक्षाने मुद्दा म्हणून तयार केले नसेल तर दाव्यासाठी (नुकसानासारखे) पुराव्याचा विचार केला जाऊ शकत नाही.
• नवी दिल्लीतील पंजाबी बागमधील मालमत्तेसाठी विक्रीचा मूळ करार 29.11.2005 दिनांकित होता, ज्यात एकूण 70 लाख रुपये होते.