चण्डिगढ-चिकित्सा-संस्थानस्य दन्त-नर्सिङ्ग्-उपाधिं प्रदानस्य अधिकारस्य विस्तारः।

एतैः सुनिश्चितं भवति यत् एते नूतन-अर्हताः दन्तचिकित्सकानां परिचारिकाणां च कृते प्रासङ्गिक-राष्ट्रिय-अधिनियमानां अन्तर्गतं विधिपूर्वकं मान्यतां प्राप्तवन्तः इति।

कः चिन्तितः अस्ति? चण्डीगढस्य स्नातकोत्तर-आयुर्विज्ञान-शिक्षा-अनुसंधान-संस्थानम्; एतस्मात् संस्थायाः दन्त-चिकित्सा-योग्यता-अन्वेषकः छात्राः वा व्यावसायिकाः वा; तथा दन्तचिकित्सक-अधिनियमः 1948 तथा भारतीय-नर्सिङ्ग्-परिषद्-अधिनियमः 1947 इत्यस्य अन्तर्गतं नियामक-संस्थाः च।

विधेयकं किं करोति?

• 1966 अधिनियमस्य धारा 23 प्रतिस्थापयति येन संस्थायै चिकित्सा, दन्त-चिकित्सा, नर्सिङ्ग्-उपाधयः, डिप्लोमा, अन्यानि शैक्षणिक-सम्मानानि च प्रदानं कर्तुं अधिकारं प्रददाति।
• दन्तचिकित्सक-अधिनियमः, 1948 इत्यस्य अन्तर्गतं दन्त-योग्यतां, भारतीय-नर्सिङ्ग्-परिषद्-अधिनियमः, 1947 इत्यस्य अन्तर्गतं नर्सिङ्ग्-योग्यतां च मान्युम् 1966 अधिनियमस्य धारा 24 प्रतिस्थापयति।
• संस्थया प्रदत्तानि दन्त-शुश्रूषा-योग्यताः च सम्बद्धानां अधिनियमानां अनुसूच्यां समाविष्टाः इति मन्यन्ते।

अपि च दस्तावेजे।

• इदं विधेयकं चण्डीगढस्य स्नातकोत्तर-आयुर्विज्ञान-शिक्षा-अनुसंधान-संस्थानस्य अधिनियमः 1966 इत्यस्य संशोधनम् अस्ति।
• द स्टेट्मेण्ट् आफ़् आब्जेक्ट्स् अण्ड् रीज़न्स् इतीदं उल्लिखति यत् यद्यपि संस्थायाः दन्त-नर्सिङ्ग्-महाविद्यालयानां स्थापनस्य अनुमतिः आसीत्, परन्तु पूर्वं विधिः केवलं तस्य चिकित्सा-योग्यतां एव अङ्कयत्, येन अस्य संशोधनस्य आवश्यकता जाता।