आनन्द-विवाह-विधेयकं 1909 तमे वर्षे'आनन्द-करज्'इति विधिं प्रविशति।

अयं विधेयकः आनन्द-विवाह-अधिनियमः, 1909 इत्यस्य संशोधनं करोति येन सिख्-विवाहानां (आनन्द-करज्) पञ्जीकरणस्य व्यवस्था भवति येन समारोहस्य प्रमाणम् सुलभं भवेत्। एतान् विवाहान् प्रमाणिकमूल्यं दातुं, अन्यैः विधिभिः अनुगुणं द्विगुणित-पञ्जीकरणस्य आवश्यकतां निवारयितुं च अस्य उद्देश्यः अस्ति।

ये सिख्-जनाः आनन्द-समारोहस्य अनुसारं विवाहम् आचरन्ति, राज्यसर्वकाराः (ये पञ्जीकरणस्य नियमान् निर्मीयन्ते), विवाह-पञ्जीकरणार्थं राज्यसर्वकारैः अधिकृताः स्थानीय-अधिकारिणः च।

• प्रधान-अधिनियमस्य धारा-2 मध्ये'(सामान्यतया आनन्द-करज् इति नाम्ना प्रसिद्धः)'इति वाक्यांशम् समावेशयति।
• नूतनं धारा 6 योजयति यत् राज्यसर्वकाराणि विवाह-पञ्जिकायां आनन्द-विवाहानां पञ्जीकरणार्थं नियमान् निर्मातुं अपेक्षते।
• विवाह-पञ्जिका उचितसमये निरीक्षणार्थं अवश्यं उद्घाटिता भवेत् तथा च प्रमाणितानि उद्धरणानि साक्ष्यरूपेण कार्यं कुर्वन्ति इति निर्दिष्टं करोति।
• यदि विवाहः पञ्जीकृतः नास्ति तर्हि विवाहस्य वैधतायाः प्रभावः न भवति इति कथयति।
• राज्यसर्वकारेण निर्मितानि नियमाः राज्य-विधानमण्डलस्य समक्षं स्थापिताः भवेयुः इति अपेक्षा अस्ति।
• यस्य विवाहः अस्य अधिनियमस्य अन्तर्गतं पञ्जीकृतः अस्ति, ते पक्षाणि जन्म-विवाह-मृत्यु-पञ्जीकरण-अधिनियमः, 1969 अथवा तत्सदृशानां अन्यानां विधिनां अन्तर्गतं पञ्जीकरणात् मुक्ताः भवन्ति।

प्रलेखात् ए. ऐ. इत्यनेन लिखितं, तस्य विरुद्धं परीक्षितं च। अधः मूलम् आधिकारिकम् अस्ति।

मूललेखः