व्यापार-करारः अफ्गानिस्तान्-भारत-व्यापार-मात्रायां 50/50 विभाजनम् अनिवार्यं करोति।

अयं 1975 तमे वर्षे भारतसर्वकारस्य, अफ़्घानिस्तान-गणराज्यस्य सर्वकारस्य च मध्ये व्यापारस्य वर्धनस्य, विविधीकरणस्य, आर्थिक-सहयोगस्य सुदृढ़ीकरणस्य च उद्देश्येन कृतः व्यापार-करारः अस्ति। परस्परलाभस्य आधारेण व्यापारस्य विस्ताराय, विनिमयार्थं वस्तूनां विशिष्ट-अनुसूच्यां, देयस्य अनुज्ञापत्रस्य च व्यवस्थया सह, पक्षौ सहमतौ अभवन्।

अस्मिन् अनुबन्धे भारतसर्वकारः, अफ्गानिस्तान्-गणराज्यस्य सर्वकारः च सम्मिलिताः सन्ति। एतत् वाणिज्य-संस्थानां, स्व-स्व-सर्वकारैः व्यापारार्थं प्राधिकृतानां वास्तविकान् वा विधिसम्मतान् व्यक्तिन्, कृषिक्षेत्राणि (फलानि, सुगन्धद्रव्यानि, तैलबीजानि), वस्त्रानि, अभियान्त्रिकी-वस्तूनि, विद्युत्-वस्तूनि, औषधानि इत्यादीन् विशिष्टक्षेत्रान् च प्रभावयति। वाणिज्य-मन्त्रालयः (भारतम्), वाणिज्य-मन्त्रालयः (अफ्गानिस्तान्) च हस्ताक्षरकर्तारः सन्ति।

• अनुसूची-ए (अफ्गानिस्तान्-तः भारतं), अनुसूची-बी (भारतं-तः अफ्गानिस्तान्) इत्येतयोः व्यापारस्य परिमाणं समग्रमूल्ये समानं भवेत्।
• अनुसूचिः ए तथा बी इत्येतयोः प्रत्येकवर्षस्य कृते सहमतिः भवितुम् अर्हति तथा च पक्षकाराणां मध्ये आदानप्रदानपत्रैः परिवर्तयितुं शक्यते।
• अनुसूच्यां ए तथा बी मध्ये नास्ति वस्तूनि, यदि स्थानीयनियमेषु अनुमती भवति, स्वतन्त्ररूपेण परिवर्तनीय-मुद्रासु देयकैः सह, व्यापारं कर्तुं शक्यते।
• अफ्गानिस्तान्-ब्याङ्क्-इत्यस्य स्टेट्-ब्याङ्क्-आफ्-इण्डिया-इत्यस्य च मध्ये देयानां कृते बैङ्किङ्ग्-व्यवस्थाः समाप्यन्ते।
• वस्तूनि भारतीयानि अथवा आफ्घन्-मूलानि भवेयुः तथा च तत्स्थानीयेषु देशेषु उपभोगार्थं तृतीयदेशान् प्रति पुनः निर्यातः निषेधितः अस्ति।
• व्यापार-परिमाणस्य पञ्चाशत् प्रतिशतं अफ्गानिस्तान्-देशस्य वास्तविक-विधिसम्मत-व्यक्तिभिः, पञ्चाशत् प्रतिशतं भारतीय-वास्तविक-विधिसम्मत-व्यक्तिभिः च भवितव्यं।
• 1974-75 व्यापार-कालस्य आधारेण व्यापार-वृद्धेः दरं निर्धारयितुं भारते काबुल्-नगरे च वार्षिक-समीक्षायाः आवश्यकता अस्ति।
• अनुमोदनस्य दृढीकरणस्य मुद्राणां विनिमयस्य दिनाङ्कात् वर्षत्रयं यावत् अयं करारः मान्यः भवति, यः परस्पर-करारद्वारा विस्तारणीयः भवति।

प्रलेखात् ए. ऐ. इत्यनेन लिखितं, तस्य विरुद्धं परीक्षितं च। अधः मूलम् आधिकारिकम् अस्ति।

मूललेखः