विधेयकेन अष्टङ्ग-आयुर्वेद-युनानी-सिद्ध-सोवा-रिग्पा-इत्येतान् समावेशयितुं'भारतीय-चिकित्सा-पद्धतिः'इति परिभाषितम् अस्ति।

अस्य विधेयकेन आयुर्वेदस्य, युनानी-सिद्धान्तस्य, सोवा-रिग्पा-इत्यस्य च चिकित्सा-शिक्षायाः अभ्यासस्य च नियमनार्थं राष्ट्रिय-भारतीय-चिकित्सा-प्रणाली-आयोगस्य स्थापना भवति। गुणवत्तापूर्ण-चिकित्सा-शिक्षायाः प्राप्यतायां सुधारः, पर्याप्त-स्वास्थ्य-सेवा-व्यावसायिकानां निश्चयः, संस्थानां पारदर्शक-मूल्यांकनेन उच्च-नैतिक-मानकं च निर्वोढव्यम् इति अस्य उद्देश्यः अस्ति।

भारतीय-चिकित्सा-पद्धतिः (आयुर्वेदः, युनानी, सिद्धः, सोवा-रिग्पा), चिकित्सा-संस्थाः, एतासु व्यवस्थासु उपाधिं प्रदानं कुर्वन्तः विश्वविद्यालयाः, केन्द्र-राज्य-सर्वकाराः, नवनिर्मिताः विनियामकसंस्थाः (राष्ट्रिय-आयोगः, परामर्श-परिषदः, स्वायत्त-बोर्डः) च अस्य विधेयकेन प्रभाविताः भवन्ति।

• अध्यक्षेन, 12 पदेन सदस्यैः, 16 अंशकालिकसदस्यैः च सह निगमितसंस्थारूपेण भारतीय-चिकित्सा-प्रणाली-राष्ट्रिय-आयोगस्य संविधानम्।
• भारतीय-चिकित्सा-व्यवस्थायाः कृते परामर्शपरिषदः स्थापना।
• आयुर्वेद-बोर्ड्, युनानी/सिद्ध/सोवा-रिग्पा-बोर्ड्, नीति-पञ्जीकरण-बोर्ड्, चिकित्सा-मूल्यांकन-मूल्यांकन-बोर्ड् इत्यादीनां स्वायत्त-बोर्ड्-इत्येतेषां निर्माणम्।
• राष्ट्रिय-परीक्षाणां परिचयः-राष्ट्रिय-पात्रता-सह-प्रवेशपरीक्षा, राष्ट्रिय-निर्गमनपरीक्षा, स्नातकोत्तर-राष्ट्रिय-प्रवेशपरीक्षा, राष्ट्रिय-शिक्षक-पात्रतापरीक्षा च।
• राष्ट्रिय-पञ्जीकरणस्य, भारतीय-चिकित्सा-पद्धति-व्यवसायिनां राज्य-पञ्जीकरणस्य च अनुरक्षणम्।
• भारतस्य अन्तः बहिः च विश्वविद्यालयैः चिकित्सा-संस्थाभिः च प्रदत्तानां योग्यतानां मान्यताः।
• आयोगाय, स्वायत्त-मण्डलाय, राज्यसर्वकाराय च निर्देशं दातुं केन्द्रसर्वकारस्य शक्तिः।
• अनुदानस्य, लेखापरीक्षायाः, लेखानां च प्रावधानः, राष्ट्रिय-आयोग-कोषस्य स्थापना सहितम्।

प्रलेखात् ए. ऐ. इत्यनेन लिखितं, तस्य विरुद्धं परीक्षितं च। अधः मूलम् आधिकारिकम् अस्ति।

मूललेखः