ମୃତ୍ଯ଼ୁଦଣ୍ଡ ପାଇଁ ଫାଶୀ ଦେବା ଅପେକ୍ଷା ମାରାତ୍ମକ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ୍ ଅଧିକ ମାନବିକ ବୋଲି କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ନାହିଁଃ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ

ଏହି ମାମଲାରେ ଫୌଜଦାରୀ ପ୍ରକ୍ରିଯ଼ା ସଂହିତା, 1973 ର ଧାରା 354 (5) ର ସାମ୍ବିଧାନିକ ବୈଧତାକୁ ଚ୍ଯ଼ାଲେଞ୍ଜ କରୁଥିବା ଏକ ଜନସ୍ୱାର୍ଥ ମକଦ୍ଦମା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯାହା ଫାଶୀ ଦଣ୍ଡାଦେଶ ପାଇଁ ଫାଶୀକୁ ଏକମାତ୍ର ପଦ୍ଧତି ଭାବରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରେ | ଆବେଦନକାରୀ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଯେ ଏହି ପଦ୍ଧତି ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା 21 କୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରେ ମର୍ଯ୍ଯ଼ାଦା ସହିତ ମୃତ୍ଯ଼ୁବରଣ କରିବାର ଅଧିକାରକୁ ପ୍ରତ୍ଯ଼ାଖ୍ଯ଼ାନ କରି |

ଆବେଦନକାରୀଃ ଋଷି ମାଲହୋତ୍ରା ଏବଂ ଅନର୍; ଉତ୍ତରଦାତାଃ ଭାରତ ସଂଘ; ବିଚାରପତିଃ ମେହେଟ୍ଟା, ଜେ.

• ଧାରା 354 (5) ସି. ଆର୍. ପି. ସି. (ଏବଂ ଅନୁରୂପ ଧାରା 393 (5) ବି. ଏନ୍. ଏସ୍. ଏସ୍.) ର ସାମ୍ବିଧାନିକ ବୈଧତାକୁ ଚାଲେଞ୍ଜ୍ କରୁଥିବା ରିଟ୍ ପିଟିସନ୍ ଉପରେ କୋର୍ଟ ଶୁଣାଣି କରିଥିଲେ।
• କୋର୍ଟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ଯେ ଏହି ପିଟିସନ୍ ପ୍ରଥମେ 6 ଅକ୍ଟୋବର, 2017 ରେ ବିଚାର ପାଇଁ ନିଆଯାଇଥିଲା।
• ଅଦାଲତ ମତବ୍ଯ଼କ୍ତ କରିଥିଲେ ଯେ ସାମ୍ବିଧାନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ସ୍ଥିର ନୁହେଁ ଏବଂ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏବଂ ସାମାଜିକ ବିକାଶକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଏକ ବ୍ଯ଼ବସ୍ଥା ଥରେ ବହାଲ ରହିବା ପରେ ପୁନର୍ବିଚାର ଆବଶ୍ଯ଼କ ହୋଇପାରେ।
• ଫାଶୀ ଦ୍ୱାରା ଫାଶୀ ମର୍ଯ୍ଯ଼ାଦା ନଷ୍ଟ କରେ ବୋଲି ଆବେଦନକାରୀଙ୍କ ନିବେଦନକୁ କୋର୍ଟ ରେକର୍ଡ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦୁଃଖ ବିଷଯ଼ରେ ବଚନ ସିଂହଙ୍କ ଭିନ୍ନମତ ମତାମତକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ।
• ଅଦାଲତ ପ୍ରଥମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମତବ୍ଯ଼କ୍ତ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଅନାବଶ୍ଯ଼କ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ବିଧାନସଭା କାର୍ଯ୍ଯ଼ାନୁଷ୍ଠାନର ବିକଳ୍ପ ପଦ୍ଧତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ବିଚାର କରିପାରେ।

ଏ. ଆଇ. ଦ୍ୱାରା ଡକ୍ଯ଼ୁମେଣ୍ଟରୁ ଲେଖାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯାଞ୍ଚ କରାଯାଇଛି। ନିମ୍ନରେ ମୂଳଟି ପ୍ରାମାଣିକ ଅଟେ।

ମୂଳ ଦସ୍ତାବିଜ