लिथियम, कोबाल्ट, निकेलसाठी भारत पूर्णपणे आयातीवर अवलंबून असल्याचे समितीचे मत

कोळसा, खाण आणि पोलादावरील स्थायी समितीने देशांतर्गत उत्पादन, प्रक्रिया आणि नियामक कार्यक्षमतेतील त्रुटी ओळखण्यासाठी खनिजे आणि धातूंमधील स्वावलंबनाच्या दिशेने भारताच्या प्रगतीची तपासणी केली. हे नागरिकांसाठी महत्त्वाचे आहे कारण ते महत्त्वपूर्ण खनिजे आणि खाण क्षेत्राच्या शाश्वततेसाठी आयातीवरील देशाचे अवलंबित्व दूर करते.

कोळसा, खाण आणि पोलाद मंत्रालय; खनिज पुरवठा साखळी, पर्यावरणीय नियम आणि औद्योगिक रोजगारामुळे प्रभावित सामान्य जनता.

• आयातीवरील अवलंबित्वः भारत लिथियम, कोबाल्ट आणि निकेलसाठी आयातीवर पूर्णपणे अवलंबून आहे आणि बॉक्साइट, क्रोमाइट, लोह खनिज, चुनखडी आणि सिलिमॅनाइटमध्ये स्वयंपूर्ण असताना ग्रेफाइट, पोटॅश आणि फॉस्फरससाठी आयातीवर मोठ्या प्रमाणात अवलंबून आहे, असे समितीने नमूद केले.
• प्रक्रिया आणि शुध्दीकरणः समितीने प्रक्रिया आणि शुध्दीकरणातील मर्यादित देशांतर्गत क्षमतांना प्राधान्य दिले आणि खर्च-स्पर्धात्मक देशांतर्गत क्षमतांच्या विकासाला गती देण्याची आणि विशेषतः दुर्मिळ पृथ्वी क्षेत्रात तंत्रज्ञान हस्तांतरणासाठी आंतरराष्ट्रीय सहकार्याचा शोध घेण्याची शिफारस केली.
• नियामक विलंबः समितीने खाण लिलाव आणि कार्यान्वयनातील प्रदीर्घ नियामक मंजुरी आणि विलंब हे उत्पादन मंदावणे म्हणून ओळखले आणि लिलावानंतरच्या प्रगतीवर लक्ष ठेवण्यासाठी, लवकर उत्पादन करण्यासाठी प्रोत्साहन आणि विलंबासाठी दंडासह आंतर-मंत्रालयीन गट स्थापन करण्याची शिफारस केली.
• शाश्वततेच्या उपाययोजनाः समितीने खाणींचे तारांकित मानांकन निश्चित करण्यात विलंब होत असल्याचे नमूद केले आणि या मूल्यांकनांना गती देण्याची, आर्थिक प्रोत्साहनांद्वारे खनिज पुनर्वापराला प्रोत्साहन देण्याची आणि ई-कचरा, बॅटरी आणि औद्योगिक भंगारातून खनिजे वसूल करण्याची शिफारस केली.
• सार्वजनिक-खाजगी भागीदारीः खनिज उत्पादन मूल्यात खासगी क्षेत्राचा वाटा 60 टक्के असल्याचे समितीने नमूद केले आणि सार्वजनिक-खाजगी भागीदारीच्या माध्यमातून सहकार्य वाढवण्याची शिफारस केली.

ए. आय. ने दस्तऐवजातून लिहिलेले आणि त्याच्या विरुद्ध तपासलेले. खाली दिलेले मूळ अधिकृत आहे.

मूळ दस्तावेज