1974ലെ കരാറിന് പകരം ഇന്ത്യ-ഇറാൻ വ്യാപാര കരാർ; എസിയു സംവിധാനം നിർബന്ധമാക്കി

ഇന്ത്യയും ഇറാനും തമ്മിലുള്ള ഈ കരാർ സുസ്ഥിരവും ദീർഘകാലവുമായ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരസ്പര വ്യാപാരവും സാമ്പത്തിക സഹകരണവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ഇത് 1974 ലെ മുൻ ഇന്തോ-ഇറാനിയൻ വ്യാപാര കരാറിനെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുകയും താരിഫ്, പേയ്മെന്റുകൾ, വാണിജ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ള ചട്ടക്കൂടുകൾ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കരാറിൽ ഇസ്ലാമിക് റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ഇറാനിലെയും റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ഇന്ത്യയിലെയും ഗവൺമെന്റുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇത് സ്വാഭാവിക വ്യക്തികൾ, നിയമ സ്ഥാപനങ്ങൾ, വാണിജ്യ കമ്പനികൾ, സ്ഥാപനങ്ങൾ, ചേംബർ ഓഫ് കൊമേഴ്സ്, ഇരു രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വ്യാപാരം, നിക്ഷേപം, സംയുക്ത സംരംഭങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്റ്റേറ്റ് കോർപ്പറേഷനുകൾ എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്നു.

• കസ്റ്റംസ് തീരുവ, ക്ലിയറൻസ് നിയമങ്ങൾ, ഇറക്കുമതി/കയറ്റുമതി ലൈസൻസുകൾ എന്നിവയിൽ മൂന്നാം രാജ്യങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നതിനേക്കാൾ അനുകൂലമായ പെരുമാറ്റം നൽകുക.
• വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിലെ ആഗോള വ്യാപാര മുൻഗണനകൾക്ക് (ജിഎസ്ടിപി) അനുസൃതമായി ഉത്ഭവ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ നൽകുക.
• എല്ലാ വ്യാപാര പേയ്മെന്റുകളും സ്വതന്ത്രമായി പരിവർത്തനം ചെയ്യാവുന്ന കറൻസികളിലും എസിയു സംവിധാനത്തിന് അനുസൃതമായും നടത്തുക.
• ശാസ്ത്രം, സാങ്കേതികവിദ്യ, വിനോദസഞ്ചാരം, ആശയവിനിമയം എന്നിവയിൽ പരസ്പര നിക്ഷേപം, സംയുക്ത സംരംഭങ്ങൾ, സഹകരണം എന്നിവ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക.
• പരസ്പരം പ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യാപാര ഓഫീസുകളോ കേന്ദ്രങ്ങളോ സ്ഥാപിക്കാൻ അനുവദിക്കുക.
• ബിസിനസ് വിസ, വാണിജ്യ രേഖകളുടെ സർട്ടിഫിക്കേഷൻ തുടങ്ങിയ കോൺസുലർ സൌകര്യങ്ങൾ നൽകുക.
• അഞ്ച് വർഷത്തെ സാധുത കാലയളവ്, ആറ് മാസത്തെ രേഖാമൂലമുള്ള അറിയിപ്പോടെ അവസാനിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ തുടർച്ചയായ ഒരു വർഷത്തേക്ക് യാന്ത്രികമായി നീട്ടി.

ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (AI) രേഖയിൽ നിന്ന് എഴുതി അതിനെതിരെ പരിശോധിച്ചു. ചുവടെയുള്ള ഒറിജിനൽ ആധികാരികമാണ്.

യഥാർത്ഥ രേഖ