വിധവയുടെ പരിമിതമായ താൽപ്പര്യം വിഭജനമില്ലാതെ സമ്പൂർണ്ണമാകുന്നുഃ സുപ്രീം കോടതി

ഒരു വിധവ (കാശിബായ്) 1956 ലെ ഹിന്ദു പിന്തുടർച്ചാവകാശ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 14 (1) പ്രകാരം ഭർത്താവിന്റെ എസ്റ്റേറ്റിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ഉടമസ്ഥാവകാശം ഔപചാരിക വിഭജനമില്ലാതെ നേടിയിട്ടുണ്ടോ എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കർണാടകയിലെ ഭവന സ്വത്തുക്കളുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് ഈ കേസ്.

അത് ആരെ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നുഃ അപ്പീൽ നൽകുന്നവർഃ ഗണപതിയുടെ നിയമപരമായ പ്രതിനിധികൾ (പരാതിക്കാരൻ); പ്രതികരിച്ചവർഃ പ്രഭാകറും മറ്റുള്ളവരും (പ്രതി നമ്പർ 1, പ്രതി നമ്പർ 2, പ്രതി നമ്പർ 3/മൂന്നാം കക്ഷി വാങ്ങുന്നയാൾ ഉൾപ്പെടെ); ബെഞ്ച്ഃ ജസ്റ്റിസ് എസ്. വി. എൻ. ഭട്ടി.

കോടതി വിധി എന്തായിരുന്നു

• 1937ലെ ഹിന്ദു വനിതാ സ്വത്തവകാശ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 3 (2) പ്രകാരം ഒരു ഹിന്ദു വിധവയുടെ പരിമിതമായ താൽപ്പര്യം 1956ലെ ഹിന്ദു പിന്തുടർച്ചാവകാശ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 14 (1) പ്രകാരം സമ്പൂർണ്ണ അവകാശമായി വളരുന്നുവെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു.
• വിധവയുടെ അവകാശത്തെ സമ്പൂർണ്ണ അവകാശമാക്കി മാറ്റുന്നത് വാക്കാലുള്ള വിഭജനം തെളിയിക്കപ്പെടുന്ന വസ്തുതയെ ആശ്രയിച്ചല്ലെന്ന് കോടതി പറഞ്ഞു.
• 1956ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 14 (1) 1937ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 3 (2) ചുമത്തിയ നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ ഫലം എടുത്തുകളയുന്നുവെന്ന് കോടതി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

രേഖയിലും

• വിധിയെ'റിപ്പോർട്ടബിൾ അല്ല'എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
• ഒരു വിധവയുടെ പരിപാലനത്തിനുള്ള അവകാശം പൂർണ്ണ ഉടമസ്ഥതയിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന മുൻകൂട്ടി നിലനിൽക്കുന്ന നിയമപരമായ അവകാശമാണെന്ന കാഴ്ചപ്പാടിനെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ കോടതി വി. തുലസമ്മയും മറ്റുള്ളവർ വി. ശേഷ റെഡ്ഡിയും പോലുള്ള മുൻഗാമികളെ ആശ്രയിച്ചു.