উচ্চতম ন্যায়ালয়ঃ বিভাজন অবিহনে বিধৱাৰ সীমিত স্বাৰ্থ নিৰ্ণায়ক হৈ পৰে

এই গোচৰটো কৰ্ণাটকত ঘৰৰ সম্পত্তিৰ মালিকানা সম্পৰ্কে এক বিতৰ্কৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, বিশেষকৈ এগৰাকী বিধৱা (কাশীবাই) য়ে হিন্দু উত্তৰাধিকাৰ আইন, 1956-ৰ ধাৰা 14 (1)-ৰ অধীনত আনুষ্ঠানিক বিভাজন অবিহনে তেওঁৰ স্বামীৰ সম্পত্তিৰ সম্পূৰ্ণ মালিকানা লাভ কৰিছিল নেকি, যাৰ ফলত তেওঁৰ উইল আৰু সম্পত্তিৰ পৰৱৰ্তী বিক্ৰী বৈধ হৈছিল।

কোনে চিন্তা কৰিছেঃ আবেদনকাৰীঃ গণপতিৰ আইনী প্ৰতিনিধি (বাদী); উত্তৰদাতাসকলঃ প্রভাকৰ আৰু অন্যান্য (প্ৰতিবাদী নং 1, প্ৰতিবাদী নং 2, আৰু প্ৰতিবাদী নং 3/তৃতীয় পক্ষ ক্ৰেতা সহ); বেঞ্চঃ ন্যায়াধীশ এছ. ভি. এন. ভাট্টি।

আদালতে কি সিদ্ধান্ত লৈছে

• আদালতে কয় যে হিন্দু মহিলাৰ সম্পত্তিৰ অধিকাৰ আইন, 1937-ৰ ধাৰা 3 (2)-ৰ অধীনত হিন্দু বিধৱাৰ সীমিত স্বাৰ্থ হিন্দু উত্তৰাধিকাৰ আইন, 1956-ৰ ধাৰা 14 (1)-ৰ অধীনত এক সম্পূৰ্ণ অধিকাৰত পৰিণত হয়।
• আদালতে কৈছিল যে বিধৱাৰ অধিকাৰক সম্পূৰ্ণ অধিকাৰলৈ ৰূপান্তৰ কৰাটো মৌখিক বিভাজন প্ৰমাণিত হোৱাৰ তথ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়।
• আদালতে উল্লেখ কৰিছিল যে 1956 চনৰ আইনৰ ধাৰা 14 (1)-এ 1937 চনৰ আইনৰ ধাৰা 3 (2)-ৰ দ্বাৰা আৰোপ কৰা নিষেধাজ্ঞাৰ প্ৰভাৱ আঁতৰাই পেলায়।

লগতে নথিপত্ৰত

• এই ৰায়দানক'অ-প্ৰতিবেদনযোগ্য "হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে।
• আদালতখনে এই দৃষ্টিভংগীক সমৰ্থন কৰিবলৈ ভি. তুলাসাম্মা আৰু অন্যান্য বনাম শেশা ৰেড্ডীৰ দৰে উদাহৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল যে বিধৱাৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ অধিকাৰ হৈছে এক পূৰ্বৰ আইনী অধিকাৰ যি সম্পূৰ্ণ স্বত্বাধিকাৰলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।