মৃত্যুদণ্ডৰ বাবে ফাঁচি দিয়াৰ পৰা অধিক মানৱীয় কোনো প্ৰমাণ নাইঃ উচ্চতম ন্যায়ালয়

এই গোচৰটোত ফৌজদারি প্ৰক্ৰিয়া সংহিতা, 1973-ৰ ধাৰা 354 (5)-ৰ সাংবিধানিক বৈধতাক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা এক জনস্বার্থ মোকৰ্দমা অন্তৰ্ভুক্ত আছে, য "ত মৃত্যুদণ্ডৰ বাবে ফাঁচি দিয়াৰ একমাত্ৰ পদ্ধতি হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। আবেদনকাৰীয়ে যুক্তি দিয়ে যে এই পদ্ধতিয়ে মৰ্য্যাদাৰে মৃত্যুৰ অধিকাৰ অস্বীকাৰ কৰি সংবিধানৰ 21 নং অনুচ্ছেদ উলংঘন কৰে।

আবেদনকাৰীঃ ঋষি মালহোত্ৰা আৰু আনৰ; উত্তৰদাতাঃ ভাৰত সংঘ; ন্যায়াধীশঃ মেহতা, জে।

• আদালতে ধাৰা 354 (5) চিআৰপিচি (আৰু সংশ্লিষ্ট ধাৰা 393 (5) বি. এন. এছ. এছ) ৰ সাংবিধানিক বৈধতাক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা রিট আবেদনৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰে।
• আদালতে উল্লেখ কৰিছিল যে আবেদনখন প্ৰথমবাৰৰ বাবে 2017 চনৰ 6 অক্টোবৰত বিবেচনাৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
• আদালতে পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল যে সাংবিধানিক দৃষ্টিভংগী স্থিৰ নহয় আৰু এবাৰ সমৰ্থন কৰা এটা ব্যৱস্থাৰ বাবে বৈজ্ঞানিক আৰু সামাজিক উন্নয়নৰ আলোকত পুনৰ বিবেচনাৰ প্ৰয়োজন হ "ব পাৰে।
• আদালতে আবেদনকাৰীগৰাকীৰ আবেদন লিপিবদ্ধ কৰিছিল যে ফাঁচিৰ দ্বাৰা মৃত্যুদণ্ড দিয়াৰ ফলত মৰ্যাদা নষ্ট হয় আৰু দুখ-কষ্টৰ সন্দৰ্ভত বচন সিঙৰ মতানৈক্যৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।
• আদালতে প্ৰাথমিকভাৱে লক্ষ্য কৰিছিল যে বিধানমণ্ডলে অপ্ৰয়োজনীয় বিষ আৰু কষ্ট পৰিহাৰ কৰিবলৈ মৃত্যুদণ্ডৰ বিকল্প পদ্ধতি প্ৰস্তুত কৰাৰ কথা বিবেচনা কৰিব পাৰে।

নথিপত্ৰটোৰ পৰা এ. আই.-ৰ দ্বাৰা লিখা, আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে পৰীক্ষা কৰা। তলৰ মূলটো কাৰ্য্যকৰী।

মূল নথিপত্ৰ