উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কয় যে দখলৰ আত্মসমৰ্পণ নকৰাকৈ বিক্ৰী কৰাৰ চুক্তিৰ দ্বাৰা ভাৰসাধিকাৰ সমাপ্ত নহয়

এই গোচৰটো এজন ভাড়াটিয়া-আবেদনকাৰী আৰু মাটিৰ মালিক-উত্তৰদাতাসকলৰ মাজত বিক্ৰী কৰাৰ চুক্তি সম্পন্ন হোৱাৰ পিছত মাটিৰ মালিক-ভাড়াটিয়াৰ সম্পৰ্ক বন্ধ হৈ গৈছিল নে নাই সেই সন্দৰ্ভত হোৱা বিবাদৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, য'ত ভাড়াটিয়াই বিবেচনাৰ কিছু অংশ পৰিশোধ কৰিছিল কিন্তু বিক্ৰী সম্পূৰ্ণ হোৱা নাছিল।

কোনে চিন্তা কৰিছেঃ আবেদনকাৰীঃ নাজিম শ্বেইখ হাছান; উত্তৰদাতাসকলঃ নাছিৰ মুশতাক শ্বেইখ আৰু অন্যান্য; বিচাৰক-ন্যায়াধীশ প্ৰশান্ত কুমাৰ মিশ্ৰ।

আদালতে কি সিদ্ধান্ত লৈছে

• আদালতে বিশ্লেষণ কৰিছিল যে বিক্ৰী কৰাৰ চুক্তিখন কাৰ্যকৰী হোৱাৰ পিছত ভাৰসাৰ অন্ত পৰিছিল নে নাই।
• আদালতে বৰ্তমানৰ গোচৰটো আৰ. কান্তিমতী বনাম বীট্ৰিছ জেভিয়াৰৰ পৰা পৃথক কৰি উল্লেখ কৰিছিল যে বৰ্তমানৰ চুক্তিত বিক্ৰী চুক্তিৰ অধীনত অধিকাৰ আত্মসমৰ্পণ কৰা বা ভাড়াৰ বাধ্যবাধকতা বন্ধ হোৱাৰ ইংগিত দিয়া চৰ্তৰ অভাৱ আছিল।
• আদালতে 1882 চনৰ সম্পত্তি হস্তান্তৰ আইনৰ 111 নং ধাৰাৰ অধীনত প্ৰকাশ পোৱা আৰু অন্তৰ্ভুক্ত আত্মসমৰ্পণৰ ধাৰণাসমূহ পৰীক্ষা কৰিছিল।
• আদালতে উল্লেখ কৰিছিল যে এই গোচৰত বিক্ৰী কৰা চুক্তিত এটা দফা আছে য'ত কোৱা হৈছে যে ঋণটো অনুমোদিত নহ'লে ইয়াক বাতিল কৰা হ'ব, যাৰ বাবে প্ৰাৰম্ভিক পৰিশোধ ঘূৰাই দিয়া আৰু অধিকাৰ হস্তান্তৰৰ প্ৰয়োজন হ'ব।

লগতে নথিপত্ৰত

• আদালতে এই গোচৰত বিক্ৰী কৰাৰ চুক্তিখন আবেদনকাৰীয়ে উল্লেখ কৰা পূৰ্বসূত্ৰৰ পৰা বস্তুগতভাৱে পৃথক বুলি বিচাৰিছিল কাৰণ ই স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰা নাছিল যে বিক্ৰী চুক্তি অনুসৰি অধিকাৰটো আত্মসমৰ্পণ কৰা হৈছিল।
• বিক্ৰীৰ চুক্তিত এটা চৰ্ত অন্তৰ্ভুক্ত আছিল যে যদি তিনি মাহৰ ভিতৰত বেংকৰ ঋণ অনুমোদন কৰা নহয়, তেন্তে চুক্তিখন বাতিল কৰা হ'ব, বিক্ৰেতাই 40,000 টকা ঘূৰাই দিব, আৰু ক্ৰেতাই নিজৰ অধিকাৰ হস্তান্তৰ কৰিব।