'किं भगवतः एतेन प्रसन्नः भविष्यति?': सर्वोच्चन्यायालयः महावीरजीवर्यस्य विषये दावां कुर्वतां जैन-सम्प्रदायान् प्रति।

अस्मिन् प्रकरणे सवाई माधोपुर्-नगरस्य महावीरजी-जैन-मन्दिरस्य प्रबन्धनस्य प्रशासनस्य च विषये जैन-समुदायस्य श्वेताम्बर्-दिगम्बर-सम्प्रदाययोः मध्ये विवादः अन्तर्भवति। मुख्यविषयः अस्ति यत्, यदा राजस्थान-सार्वजनिक-न्यास-अधिनियमः, 1959 इत्यस्य अन्तर्गतं मूल-वादः दाखिलः आसीत्, तदा विचारण-न्यायालयः पूजा-स्थलानां (विशेष-प्रावधानानां) अधिनियमः, 1991 इत्यस्य अन्तर्गतं कार्यवाहीं सम्यक् स्थगयत् वा इति।

याचकाः/अपीलकर्तारः-नारायण् लाल् (श्वेताम्बर् सम्प्रदायः) तथा श्री जैन श्वेताम्बर् (मूर्तीपुजक्) महावीरजी तीर्थरक्षा समित्याः विधि-प्रतिनिधिः। प्रत्यर्थिनः-प्रबन्धकरीणी समितिः, दिगम्बर् जैन अतिश्यक्षेत्रः, श्री महावीरजी। पीठः-माननीयः न्यायमूर्तिः बिपिन् गुप्ता (राजस्थानस्य उच्चन्यायालयः, जयपुरस्य पीठः)।

• न्यायालयः अतिरिक्त-मण्डल-सत्र-न्यायाधीशस्य 27.10.1994 दिनाङ्कस्य आदेशस्य समीक्षा करोति, येन पूजा-स्थल-(विशेष-प्रावधानः) अधिनियमः, 1991 इत्यस्य धारा 4 इत्यस्य अन्तर्गतं वादप्रक्रियाः निरस्ता अभवत्।
• अपीलकर्तारः तर्कयन्ति यत्, राजस्थान-सार्वजनिक-न्यास-अधिनियमः, 1959 इत्यस्य धारा 40 इत्यस्य अन्तर्गतं वादः दाखिलः आसीत्, अतः उपशमनः अवैधः आसीत्, अपि च पूजा-स्थलस्य धार्मिक-स्वरूपस्य परिवर्तनं न अपेक्ष्यत इति।
• अपीलकर्तारः आक्षेपितः आदेशः निरस्तः भवेत् इति प्रार्थयन्ति तथा च सर्वोच्चन्यायालयस्य 10.09.1985 दिनाङ्कस्य आदेशस्य निर्देशानुसारं विषयानां योग्यतायाः आधारेण निर्णयार्थं प्रकरणं विचारणन्यायालयं प्रति प्रेषयन्ति।
• प्रदत्तः दस्तावेजः राजस्थानस्य उच्चन्यायालयस्य निर्णयः/आदेशः अस्ति, न तु सर्वोच्चन्यायालयस्य, यद्यपि शीर्षकं सर्वोच्चन्यायालयस्य पूर्व संलग्नतायाः उल्लेखम् अस्ति।

प्रलेखात् ए. ऐ. इत्यनेन लिखितं, तस्य विरुद्धं परीक्षितं च। अधः मूलम् आधिकारिकम् अस्ति।

मूललेखः