1988ର ହତ୍ଯ଼ା ମାମଲାରେ ଦୋଷମୁକ୍ତାଦେଶ ଫେରସ୍ତ କଲେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ

ଏହି ମାମଲା ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ଏକ ଆଦେଶକୁ ଚ୍ଯ଼ାଲେଞ୍ଜ କରି ଏକ ଅପରାଧିକ ଆବେଦନ ସହିତ ଜଡିତ, ଯାହା 1988ର ଏକ ହତ୍ଯ଼ା ମାମଲା, ବିଶେଷ କରି ପ୍ରତ୍ଯ଼କ୍ଷଦର୍ଶୀଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ଯ଼ ଏବଂ ଭାରତୀଯ଼ ପ୍ରମାଣ ଆଇନର ଧାରା 27 ଅନୁଯାଯ଼ୀ ପୁନରୁଦ୍ଧାର, ପ୍ରମାଣର ପୁନଃବିଚାର ପାଇଁ ଟ୍ରାଏଲ କୋର୍ଟକୁ ପଠାଇଥିଲା। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ଯ଼ାଯ଼ାଳଯ଼ ସମୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଯେ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କ ଦୋଷମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରସିକିଉସନର ପ୍ରମାଣର ବିଶ୍ୱସନୀଯ଼ତା ଆଧାରରେ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରାଯିବା ଉଚିତ କି ନାହିଁ।

ଆବେଦନକାରୀଃ ଖଲୀଲ ପାଶା ଏବଂ ଅନ୍ଯ଼ (ଅଭିଯୁକ୍ତ); ଉତ୍ତରଦାତାଃ ଅବଦୁଲ ରସିଦ ଏବଂ ଅନର (ପୀଡ଼ିତାଙ୍କ ପକ୍ଷ/ସଂଶୋଧନ ଆବେଦନକାରୀ); ଖଣ୍ଡପୀଠଃ ଜଷ୍ଟିସ୍ କେ. ବିନୋଦ ଚନ୍ଦ୍ରନ।

• କୋର୍ଟ ଆବେଦନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ।
• ଅଦାଲତ ମତବ୍ଯ଼କ୍ତ କରିଥିଲେ ଯେ ବିଧିବଦ୍ଧ ପରିବର୍ତ୍ତନ କାରଣରୁ ଜଣେ ପୀଡିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ସଂଶୋଧନ ପିଟିସନର ଶୁଣାଣି ଡିଭିଜନ ବେଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସିଙ୍ଗଲ୍ ବେଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବା ଆବଶ୍ଯ଼କ କି ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଏକାଡେମିକ୍ ଅଟେ।
• ଅଦାଲତ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ଯେ 2009 ମସିହାର ଧାରା 372 <ଆଇ. ଡି. 1. ର ସଂଶୋଧନ ଅନୁଯାଯ଼ୀ, ଦୋଷମୁକ୍ତଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଆବେଦନ କରିବାର ପୀଡ଼ିତମାନଙ୍କର ବୈଧାନିକ ଅଧିକାର ରହିଛି, ଯାହା ଏଭଳି ମାମଲାରେ ସଂଶୋଧନକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ଯ଼ କରିଥାଏ।
• ଟ୍ରାଏଲ କୋର୍ଟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ପ୍ରମାଣର ପୁନଃପ୍ରଶଂସା ଉପରେ ମାମଲା ବିଚାର କରିବାକୁ କୋର୍ଟ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ।
• ଅଦାଲତ ପ୍ରତ୍ଯ଼କ୍ଷଦର୍ଶୀ (ପି. ଡବ୍ଲ୍ଯ଼ୁ. 3, ପି. ଡବ୍ଲ୍ଯ଼ୁ. 4, ପି. ଡବ୍ଲ୍ଯ଼ୁ. 8) ଏବଂ ଡାକ୍ତର (ପି. ଡବ୍ଲ୍ଯ଼ୁ. 1, ପି. ଡବ୍ଲ୍ଯ଼ୁ. 11) ଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ଯ଼କୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିଥିଲେ, ମୃତକଙ୍କ ଚେତନା ଏବଂ ଘଟଣା ସ୍ଥଳରେ ଅସଙ୍ଗତି ଦର୍ଶାଇଥିଲେ।
• କୋର୍ଟ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ ଭାରତୀଯ଼ ପ୍ରମାଣ ଅଧିନିଯ଼ମର ଧାରା 27 ଅନୁଯାଯ଼ୀ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଏବଂ ରାସାଯ଼ନିକ ବିଶ୍ଳେଷଣ ରିପୋର୍ଟ ଅଭିଯୋଜନ ପକ୍ଷର ମାମଲାର ଅଂଶବିଶେଷ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଦତ୍ତ ପାଠ୍ଯ଼ରେ ଦୋଷୀ ସାବ୍ଯ଼ସ୍ତ/ଦୋଷମୁକ୍ତ ସ୍ଥିତି ଉପରେ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ଆଦେଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିନଥିଲା, ଯଦିଓ ଶୀର୍ଷକ ସୂଚିତ କରେ ଯେ ଦୋଷମୁକ୍ତିକୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲା।

ଏ. ଆଇ. ଦ୍ୱାରା ଡକ୍ଯ଼ୁମେଣ୍ଟରୁ ଲେଖାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯାଞ୍ଚ କରାଯାଇଛି। ନିମ୍ନରେ ମୂଳଟି ପ୍ରାମାଣିକ ଅଟେ।

ମୂଳ ଦସ୍ତାବିଜ