ਬਿੱਲ ਨੇ ਤਲਾਕ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅਧਾਰ ਵਜੋਂ'ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਟੁੱਟਣ'ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ

ਇਹ ਬਿੱਲ ਹਿੰਦੂ ਮੈਰਿਜ ਐਕਟ, 1955 ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਆਹ ਐਕਟ, 1954 ਵਿੱਚ ਸੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ'ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੁਡ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਟੁੱਟਣ'ਦੇ ਅਧਾਰ'ਤੇ ਤਲਾਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਸਾਂਝੇ ਮਤੇ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਤਲਾਕ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸਰਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਹਿੰਦੂ ਮੈਰਿਜ ਐਕਟ, 1955 ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਆਹ ਐਕਟ, 1954 ਦੇ ਤਹਿਤ ਵਿਆਹੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਲਾਕ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵੀ ਹਨ।

• ਦੋਵਾਂ ਐਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਅਧਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ'ਵਿਆਹ ਦੇ ਨਾ-ਪ੍ਰਾਪਤੀਯੋਗ ਟੁੱਟਣ'ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
• ਪਟੀਸ਼ਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਮਿਆਦ ਲਈ ਵੱਖ ਰਹਿਣ ਲਈ ਧਿਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਟੁੱਟਣ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
• ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਦੀ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਪੀਰੀਅਡ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
• ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਤਲਾਕ ਦੀ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਵਿੱਤੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਵੇਗੀ।
• ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੇਂ ਅਧਾਰ ਤਹਿਤ ਤਲਾਕ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਚਿਆਂ (ਨਾਬਾਲਗ, ਅਣਵਿਆਹੀਆਂ/ਵਿਧਵਾ ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿਹਤ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ) ਦੇ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
• ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਤਲਾਕ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ (ਹਿੰਦੂ ਮੈਰਿਜ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 13 ਬੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਆਹ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 28) ਵਿੱਚ ਸੋਧ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ'ਤੇ ਇੱਕ ਫ਼ਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਛੇ ਤੋਂ ਅਠਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਮਤੇ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਏ. ਆਈ. ਦੁਆਰਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੈੱਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤਾ ਮੂਲ ਅਧਿਕਾਰਤ ਹੈ।

ਮੂਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼